Oznaczenia PAP należą do systemu identyfikacji materiałów opakowaniowych zgodnego z Rozporządzeniem Komisji 97/129/WE, które określa kody materiałowe dla tworzyw sztucznych, papieru, metali, kompozytów i innych surowców. Z systemu tego korzystają również producenci opakowań, którzy dzięki odpowiednim oznaczeniom mogą wskazać materiał zastosowany do wykonania danego opakowania.
PAP = papier i tektura
Kod PAP stosuje się wyłącznie dla opakowań wykonanych z papieru, kartonu lub tektury – zarówno pierwotnych, jak i z recyklatu.
Najczęściej stosowane kody PAP
PAP 20 – papier
Oznaczenie dla opakowań wykonanych z papieru, np.:
- torby papierowe
- owijki
- papier pakowy
- etykiety papierowe
PAP 21 – tektura falista
Stosowane dla:
- kartonów zbiorczych
- pudeł tekturowych z falą
- przekładek z tektury falistej
PAP 22 – karton / tektura lita
Dotyczy:
- pudełek jednostkowych
- kartonowych wkładek
- opakowań jednostkowych z tektury litej
Czy PAP stosuje się na opakowaniach z tworzyw sztucznych?
Nie.
Oznaczenia PAP dotyczą wyłącznie materiałów papierowych.
Dla tworzyw sztucznych stosuje się kody 1–7, np.:
- PET / rPET – 1
- HDPE – 2
- PVC – 3
- PP – 5
- PS – 6
- inne tworzywa – 7
Jeśli opakowanie jest kompozytowe (np. papier + plastik), stosuje się oznaczenia C/PAP, C/PP, C/PET itd., zgodnie z dominującym materiałem.
Jak oznaczenia PAP wpływają na recykling?
- PAP 20–22 są łatwo recyklowalne, jeśli nie są zanieczyszczone tłuszczem lub substancjami chemicznymi.
- Opakowania papierowe z warstwą tworzywa (np. laminaty) wymagają oznaczeń kompozytowych i często trafiają do innych strumieni recyklingu.
- W kontekście PPWR oznaczenia materiałowe będą nadal stosowane, ale pojawią się dodatkowe wymogi dotyczące monomateriałowości i zawartości recyklatu.